स्मरण रहोस् धरानमा व्रिटिसले गोर्खा सैनिक भर्ना हेतु एउटा क्यम्प स्थापना गरेको थियो । त्यसलाई मलाया क्याम्प भन्ने गरिन्थ्यो । त्यस क्याम सम्म सिधै पहुँचका लागि मालसामान ओसार प्रसार गर्न विराटनगरदेखि धरान सम्म दुई लाईनको रोड निर्माण गरेको थियो । यस रोडलाई मलाया रोड भन्ने गरिन्थ्यो । जुन आज कोशी राजमार्ग भएको छ । यस रोडको सडक सिमा दाँयाबाँया १५/१५ मिटर रहेको छ । ठाउँठाउँमा एध्म् लेखिएका सडक सिमा स्तम्भरहरु ठाउँठाउँमा अहिले पनि देख्न सकिन्छ । नापि साखाको ट्रेसिङ नक्सामा यहि सिमा कायम छ । मोहनप्रसाद ढकाल । कोशी राजमार्ग इटहरी उपमहानगरपालिकाको औधोगिक व्यापारिक करिडोर क्षेत्र भ
सुशील दर्नाल काठमाडौँ । नेपाली जनताको सङ्घर्षपूर्ण योगदानबाट नेपाल सङ्घीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्रमा प्रवेश गरेको १४ वर्ष पूरा भएको छ । विसं २००७ को राजनीतिक परिर्वतन हुँदै २०४६ सालको आन्दोलन, माओवादी जनयुद्ध र २०६२÷६३ को जनआन्दोलनपछि संविधानसभाको पहिलो बैठकले २०६५ जेठ १५ गते राजतन्त्रात्मक प्रणालीको अन्त्य भई गणतन्त्र स्थापना ग¥यो । त्यसपछिको १४ वर्ष हेर्दा देशमा व्यवस्था फेरियो तर जनताको अवस्थामा तात्विक फरक आएन । व्यवस्था फेरिए पनि खासगरी वञ्चितीकरणमा पारिएको दलित समुदायको अवस्था ज्यूँका त्यूँ छ । देशमा आएको राजनीतिक परिवर्तनसँगै दलित समुदायमा पनि चेतनाको स्तर भने वृद्धि हुँदै गएको
देशमा आज सम्म छलकपट, सामन्तवाद, अन्याय ,अत्याचार , दमन , जातिय विभेद, लिंगिय विभेद, धनी गरिव विचको विभेद आदी गलत कृयाकलापहरु हटाउने तथा त्यसको अन्त्य गर्न जनयुद्ध आवस्यक रहेको भनेर जनतामा हवला दिईयो । आखिर जनताले माओबादीले शुरु गरेको जनयुद्धबाट केही पाएनन् सत्तामा पहिले जे जस्ता विक्रिति विसंगति, अनियमितता थिए माओबादीका नेता प्रधानमन्त्री हूँदा पनि तिनै कुराले निरन्तरता पाएको अवस्था छ । जनताले अनुभुति गर्ने गरी के मा परिवर्तन भयो ? कहाँ परिवर्तन भयो ? राजनीतिमा आएका युवा नेताहरुका लागि यो खोजीको विषय बनेको छ । विश्वका कुनै पनि मुलुकमा सरकार रहेको हुन्छ र सरकारले देशका जनता, देशको
हाल ७२ वर्ष पुग्दा पनि उसरी नै युवाअवस्थाममा झै खटिरहनु भएकी गिता आमाका धेरै छोरारोरी,बुहारी,नाती नातिनाहरु छन्, जो देश विदेश सम्म पुगेका छन् । विभिन्न सेवामा संलग्न छन् । अझै पनि वाहाको काखमा ४४ जना (नावालकमात्र) सन्तान छन् । कोही युवा छन् कोही वयस्क छन् । सबै गरी जम्मा ३सय६५ लगभग सन्तानहरु छन् जसको शिक्षा, संस्कार विहे पास्नी लगायत सवै कर्म उनै गीता आमाले गर्नुभएको छ । “आमा बन्न नौ-नौ महिना बच्चालाई कोखमा जन्माउनु पर्छ“ भन्ने जुन मान्यता छ, त्यसको ठिक उल्टो वाहाको जीवनकथा बनेको छ । आफुले कोखमा बोकेर जन्मेदिने आमाहरु बाध्यताको आडमा आफ्नो सन्तान जथाभावि फाल्ने र
शिवकुमार राई । कुनै पनि विद्याका वा पेशाका व्यक्तित्व हरुले राष्ट्र र समाज प्रति योगदान गरेको जुन योगदान बाट राष्ट्र गौरान्वित हुनुपर्छ त्यस्तो व्यक्तित्व हरुलाई स्वतःनागरिकको तर्फबाट स्वस्फुर्त नागरिक अभिनन्दन गर्ने अवाज आउनु पर्छ त्यसको लागी कुनै अभिनन्दन मुल समिति निर्माण गर्नुपदैन त्यस्तो व्यक्ति स्वतः नागरिक अभिनन्दनका पुणर् हकदार हुन्छ यसमा विवादको रत्ती भर ठाँउ रहन सक्दैन । अभिनन्दन सम्मान, पुरस्कार प्रदान गर्नु राम्रो कुरा हो यसलाई हरेक क्षेत्रहरुमा मलजल गरी निरन्तरता दिनुपर्छ किनभने फरक फरक विद्या का व्यक्तित्वहरु लाई यो सम्मान दिनु भनेको हौसला प्रदान गर्नु हो अझै कर्मशी
शालिग्राम पाण्डे । रवि लामीछानेको नागरिकता वंशजको आधारमाहो, जन्मका आधारमा होइन, नेपालीहरु भारतमा र बेलायतमा फौजीमा काम गरेर निवृत्ति भरण पाँए पछि नेपालमानै आएर वसोवास गर्नेगरेको पाइन्छ । के ती फौजीमा गएका नेपालीहरु फौजीमा जानु अपराध हो, फौजीमा गएर आप्mनो डिउटी पुरा गरेर अवाकास प्राप्त भए पछि नेपाल आएर आप्mनो व्यवहार समाल्नु अपराध हो उनीहरुले फौजीबाट फर्के पछि पुन अर्को नागरिकता लिनु पर्ने हो । प्रचलन के छ ? त्यो अदालतलाई थाहा हुनु पर्छ पर्दैन । नेपालका शासकले निणर्य गरेर नेपालीलाई बेच्न पाउने हो ? भारतमा र बेलायतमा फौजीमा काम गर्न जाने नजाने अधिकार जनताको हो कसैलाई जानै पर्ने वाध्
एकराज पाठककाठमाडौँ । विसं २००७ फागुन ७ गते नेपालमा प्रजातन्त्रको उदय भएको भोलिपल्टै राजधानी काठमाडौँबाट पहिलो दैनिक पत्रिका प्रकाशन भयो । देशवासीले प्रजातन्त्र प्राप्त गरेको २४ घन्टाभित्रै निजी क्षेत्रबाट अर्थात् कुनै व्यक्तिको पहलकदमीबाट दैनिक पत्रिका प्राप्त गर्नुलाई समान्यरूपमा मात्र लिन सकिँदैन । त्यस समयका युवाकवि शिद्धिचरण श्रेष्ठले ‘आवाज’ नामको दैनिक पत्रिका विसं २००७ फागुन ८ गते प्रकाशन गर्नुभएको थियो । यो नै नेपालको पहिलो दैनिक पत्रिका हो । यसअघि गोरखापत्र दैनिकरूपमा प्रकाशित थिएन । अरु पत्रिकाहरू साप्ताहिक र अधिकांश मासिकरूपमा प्रकाशन हुने गर्दथे ।मुलुकमा राणा शासन थियो ।
बहराइनले डा. सन्दुक रुइतलाई इसा अवार्ड फर सर्भिस ह्यूमानिटी दिने घोषणा गरेपछि वरिष्ठ चिकित्सक सन्दुक रुइतका बारेमा सबैले खोज खबर गरेर वाहाँका विययमा संचार माध्यममा आएका समाचार, लेख सामाजिक संजालमा आएका सामग्रहीहरुलाई विशेष रुपमा चाख राखेर अध्ययन विश्लेषण गर्न थालेका छन् । डा. रुइतले १३ करोड ८ लाख रुपैयाँको अवार्ड, गोल्ड मेडल र प्रमाण–पत्र पाउदै हुनुहुन्छ । यो अवार्ड नेपालीले पाएको हाल सम्मकै ठूलो राशी भएको भन्ने दावी गर्ने गरिएको छ । ताप्लेजुङको ओलाङचुङगोलामा जन्मनु भएका डा.रुइतले यस अघि रेमन म्यागसेसे, भारतबाट पद्मश्री नामको अवार्ड लगायतका अवार्डहरु प्राप्त गरि सक्नु भएको छ । डा. रुइतले
आसन्न मंसिर ४ गते हुने निर्वाचनमा राजनीतिक दल र स्वतन्त्र उम्मेदवारहरुको मनोनयन दर्ता पश्चात घोषित निर्वाचन कार्यक्रम अनुरुप मतदान पूर्वको अन्तिम कार्यक्रम मौन अवधी कायम रहेको छ । यही मंसिर १ गते राति १२ बजे देखि मौन अवधी शुरु भएको छ । लोकतान्त्रिक अभ्यास अनुरुप हुने निर्वाचनमा बहुमतीय (पहिलो हुने) प्रत्यक्ष निर्वाचन प्रणाली अनुरुप वालिग मताधिकार प्रयोग गर्ने अवसर प्राप्त छ भने समानुपातिक मत प्रणाली अनुरुप मतदान प्रत्यक्ष र प्रतिनिधि अप्रत्यक्ष भएको सम्भावित मत प्रणालीबाट राजनीतिक दलले प्राप्त मतलाई समानुपातिक रुपमा राष्ट्रिय मान्यता प्राप्त राजनीतिक दलले हासिल गरेको न्यूनतम मतबाट अधिकतम मतको
गणेश लम्साल संघियता कार्यान्वयनपछि यही ४ मंसिरमा दोस्रो आम निर्वाचन हुदैछ । र अबको एक हप्तापछि निर्वाचन सम्पन्न भएर केहीदिनपछि मतगणनाको परिणाम पनि सार्वजनिक हुन थाल्नेछ । यो निर्वाचननले धेरैको भविष्य बनाउने छ भने धेरैको भविष्यलाई असफल पनि बनाउने छ । आम निर्वाचन केवल कसैलाई जिताउने र हराउने चुनाव मात्र हैन । यो लोकतन्त्रको अद्यावधिक गहना हो । जसले राजनैतिक अधिकारको सुनिश्चितासँगै समग्र नागरिकहरुको उन्नति र सामाजिक न्यायको प्रत्याभूति गराउन बल पुर्याउँछ । अर्थात हामीले अथक संघर्षले निर्माण गरेको नयाँ संबिधान कार्यान्वयन गराउन सहयोग गर्छ । सही नेतृत्व चयन गर्न सक्यौ भने देशमा शुसासन कायम हुन्छ
